تذکـرﺓ الرنـدان

حالا که دلم عاشق لب های توست
در خاطره ام لهو لعب های توست
من مست توام بدان این را بانو
ودکای من آن بوسه ی شب های توست

تو قلب مرا خودت اسارت بردی
با موی بلوند خود به غارت بردی
دهقان فداکار کبریت نداشت
آن شب که مرا زیر قطارت بردی

اسکل شدم و شعر و غزل می گویم
در حیطه ی دل اتل متل می گویم
از سانسور ارشاد نمی ترسم هیچ
من مبتذلم که مبتذل می گویم

آدم شدم و مثل خدایم هستی
حوای نجیب قصه هایم هستی
من از غم عشق در دلم می لرزم
تو منتظر سیب و خطایم هستی

ای عشق مرا لنگ و علیلم کردی
در بازی بی ثمر دخیلم کردی
چاقو کش شهر سنگ دلها بودم
عاشق شدم و تو زن ذلیلم کردی

رند تبریزی

محبوب من
از چشمهای تو تا حقارت من
فاصله بسیار نیست
آنسان که گل را فاصله ای با خار نیست
من ،
از کابوس هبوط تا چیدن سیب
زندگانی را ،
در پای قدیسه ای به نام عشق باخته ام
و تو ،
تمام شیرینی های عالم را
با من گذرانده ای
بهانه نیست عشق
بهانه نیست آوارگی از بهشت ،
که من تمام باکره های مقدس را
تنها به یاد تو
در پای چلیپا نهادم
و کف دستانم را به میخ نگاهت آکنده کردم
محبوب من ،
من هر بهار با روحی مسیحایی
خمار زندگی را
به ارزانی نگاه فاحشه ای زنده کرده ام
تا تو را در انتهای باغ ارغوان به آغوش گیرم
ای ماورای من در اوج بودنم
دست مرا بگیر که من
از هزاره های عدم
تا معاصرهای زیستنم با تو بوده ام ...

رند تبریزی

در بستر گناه و در زیر نور ماه
در مستی نگاه گلهای ارغوان
در پای درختان سر به زیر و سبز
در غار وحشت اندیشه های پوچ
در خواب مردم دربند زندگی
در اهتزار پرچم طاغوتیان جهل
در انزوای بودن و در اوج بی کسی
در عشق و نفرت ،
در وصل و در زوال
در لذت چیدن سیبی که زخم زندگی است
در شعله های اشتیاق
در چاه صبر
در ناله های پریشان
در ریاضتهای تلخ
در قیل و قال کلاغان ، های و هوی جغد
در بستر درماندگی و عجز
در تار و پود الحذر
هر روز
هر شب ،
هر جا که عشق نیست
هر جا که آدمی از خویش رسته است
هر جا که نبودن به ز بودن
هر جا که زهر هلاهل حلال گشته است
آنجا منم ،
بیرون نشسته از این گود زندگی
در انتظار مرگ ،
در انتظار رهایی ز ننگ بی کسی ...

رند تبریزی

انگار التماسم در او اثر ندارد
يا من خبر ندارم، يا او خبر ندارد
بي آفتاب رويش سرد است لحظه هايم
 اين شام تيره بختي گويا سحر ندارد

از دوست عزیزم مهدی ژرفاجو

ما را به چوبه ی دار
ما را به زیر اقرار
ما را به کفر مجنون
ما را به کام افیون
ما را به جرم بازی
ما را به کوک سازی
ما را اسیر و مغبون
ما را میانه ی خون
ما را به ریش و ریشه
ما را به ضرب تیشه
ما را به تیغ سانسور
ما را به چشم مزدور
ما را به کنج زندون
ما را به زیر مادون
ما را به شکل ماهی
ما را به قعر چاهی
ما را به حقه بازی
ما را به تیغ تازی
ما را به حکم اعدام
ما را به جنگ صدام
ما را به تین و زیتون
ما را به هتک قانون
ما را به پول یک قبض
ما را به جنبش سبز...
                            کلا بگا دادند...کلا بگا دادند...

رند تبریزی

    سال جدید اومد و یواش یواش داره برای همه عادی می شه ... برای من که امسال سال عجیبی بود سالی پر از تناقض و تضاد... ولی با این همه سال ۸۸ از نظر من با تمام رنج هاش زیباترین سال زندگیم بود چرا که دل هزاران انسان آزاده به نور امید روشن شد و همه فهمیدند که می شود مسیر تاریخ را دوباره عوض کرد و برگشت به تمام زیبایی هایی که داشتیم و اکنون برایمان خاطره شده است... من سال جدید را به همه دوستای عزیزم تبریک می گم و امیدوارم همه با هم سال سبزی داشته باشیم...

وچرادرقفسهیچکسیکرکسنیست؟