تذکـرﺓ الرنـدان

امشب از عمق وجود من

شعر بی ریشه می جوشد

از شمیم عطر ریحانها

شور و شوقی دوباره می روید

یار در پرده ی خیال من

یاد خود را به وهم می سابد

ماه خم گشته ز جور مهر

بر رخ دیوانه می تابد

من تمام واژه هایم را

بهر تو بر جار خواهم داد

تا که عطر ارغوانی هست

دل به تیغ خار خواهم داد

آه و آه ای رویای بی همتا

چشم بی تاب مرا دریاب

وز میان آرزوهایم

همچو مهری به کوچه ام برتاب

ای سیه دل که خوب می دانی

گردش چشمان رقصان را

وین چنین از عشق می خوانی

شعر نفرین و گناه و کتمان را

من فدای روی تابانم

اندکی از ابر بیرون باش

یا میان خانه ی تاریک

یار لیلی گون مجنون باش

در فراقت ز عشق سر دادم

کو به رنگ ارغوانی هست

من به جز تو به کس نیندیشم

چونکه مهرت جاودانی هست ...

رند تبریزی